…ποδήλατο!
Για να βγαλουμε τις βοηθητικές ρόδες από το ποδήλατο του παιδιού μας, καλό θα ήταν να λάβουμε υπόψιν και το πως νιώθει το ίδιο. Δεν υπάρχει λόγος να βιαστούμε αν βλέπουμε πωε το παιδί μας δεν νιώθει σιγουριά
Αρχικά καλό θα ήταν να «ανεβάσουμε» λίγο τις βοηθητικές, ώστε να μην πατάνε καλά και να μπορέσει το παιδί μόνο του να ισορροπεί αλλά ταυτόχρονα να μην πέφτει. Καλό θα ήταν αν το παιδί βλέπουμε πως φοβάται, να μην ξέρει πως έχουμε πειραξει τις βοηθητικές.
Κάποιες μέρες αργότερα και αφού βλέπουμε πως το παιδί είναι πιο σταθερό στο ποδήλατο, συζητάμε μαζί του, πάλι χωρις να το πιέσουμε, ώστε να αφαιρέσουμε την μια βοηθητική ροδα.
Του εξηγούμε πως δεν έχει τίποτα να φοβάται, πως πάλι θα είναι σταθερό και του τονώνουμε την αυτοπεποιήθηση.
Αφού αφαιρέσουμε την βοηθητική, φροντίζουμε να είμαστε κοντά στο παιδί αν το θέλει για να νιώθει σογουριά.
Αφήνουμε κάποιο διαστημα ώστε να μάθει το παιδί να ισορροπεί καλά και προετοιμάζουμε να αφαιρέσουμε και την δευτερη βοηθητική.
Αφού την βγάλουμε, μαζί με το παιδί κάνουμε βόλτες. Εμείς στρηρίζουμε το ποδηλατο ουσιαστικα όσο το παιδί κάνει πετάλι. Συμαντικό είναι να του μιλάμε και να το ενθαρρύνουμε! «Βολτάρουμε» με το παιδί όσες φορές χρειαστει και όταν δούμε πως νιώθει πιο σίγουρα δοκιμάζουμε να αφησουμε το ποδήλατο εμείς και να βολτάρει μόνο του!!
Φυσικά μην ξεχνάτε πως η σέλα πρέπει να είναι χαμηλωμένη, ώστε τα πόδια του παιδιού να πατάνε καλά στο έδαφος, σε περίπτωση που χρειαστεί να πατήσει! Να φοράει κράνος σε περίπτωση που πέσει να είναι προστατευμένο το κεφάλι του και επιλέγουμε ένα μέρος με γρασίδι ή χωρίς πέτρες, συρματα, λακούβες, ωστε αν πέσει να μην τραυματιστεί.